وبلاگ شخصی سید مصطفی ساداتی

غسّالخانه،جایِ من بود و ندیدم؛زنده به گورم کرده این دنیایِ نامرد!هرچه دویدم،آخَرَش زهر هَلاهِلاین زندگی،آخر ببین با ما چه ها کرد!لب باز کردم تا به این دنیا بخندماما لبانم دوختم،اشکی نریزمحالم عوض شد پایِ این دنیایِ فانیاز خنده و لبخند و از خود می گریزماین بار شطرنجِ خودم را هم نَبُردمغم چیره شد،لکن مرا هم کیش و مات کردهر چه دویدم،مانعی تکرار میشدآخر نفهمیدم چرا قلبم کم آورد !!!(xa0سید مصطفی ساداتی بالادهی )...

ادامه مطلب